Var olmayan ülkemi özledim... Neverland'deki hamağımı...

 

Kimseler yok ki orada... Düşsel imgelerim dışında... 
 
Beni mutlu kılan insanlar var orada, hayatına anlam kattığım ve yanında olduğum için mutlu olan insanlar... 
 
Bir hamak, iki ağaç ve çokça umut var orda... Neverland'da... 
 
Portakal suyumu içip, gökyüzüne baktığımda aklıma sadece yıldızlar gelir o diyarda... Ölümü tebessümle beklediğim bir yerdir orası, Hayatın bir geçiş noktası...
 
Dünyaya teleskopun diğer ucundan bakıp herşeyi küçük gördüğüm, Güliver misali herşeyin küçüldüğü bir yerdir. 
 
Orda olmak mutlu eder beni, Yalnız olurum kimi zaman, dostlarla sohbet ederim bazı bazı. . .
 
Beni ben yapan tek yer olması mı Neverland'i mükemmel kılan bilinmez ama hudutsuzdur ya var olmayan ülkem ondandır ona bu özlemim... 
 
Çok sıkıldığım anlarda gözümü kapatır giderim Neverland'a. . . 
 
Hamakta sallanır, içerim portakal suyumu. . . 
 
Akşam olur gizli gizli de ağlarım şarkıdaki gibi... Yanlış anlaşılmasın mutluluktur göz yaşlarımın sebebi...
 
Girişindeki tabelada rakım değil huzur yazar, nüfusu benimle birlikte bir artar Neverland'in...
 
Cennetimdir var olmayan ülkem... 
 
Herkesten uzakta... Sevdiklerimin yanında... 
 
Çelişkiler diyarıdır aslında...
 
Elimde bir basket topu, girerim neverland'a... 
 
Gülerim geçerim orda, geçerken gülerim yollarda... 
 
Çiçeklerin... Kendine çiçek diyenlerin... Ölü zihinlerim... Unutulmuş hayatların diyarında...
 
Hayaller şekilendirir Neverland'i, onlar oluşturur bütün bir şehri...
 
Kimse bilmez... Kimse görmez... 
 
Büyümeyi reddeden haylaz çocuk Peter Pan alır bu şehrin anahtarını, zihninde taşır... Unutur... Ve Var Olmayan Ülke böyle kurulur... 
 
C.Ç /24.05.2011-00:58

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !